Autoverkoper speelt sax

Hans Dulfer was meer dan dertig jaar lang een succesvol autoverkoper, maar u kent hem wellicht beter als saxofonist. Hans was te gast in de podcast van Radio Kunststof terwijl wij in onze auto naar het zuiden zoefden. Het moet gezegd, het werd een uitermate praktische aflevering.

“Kijk,” zei Hans in plat Amsterdams “je moet altijd een bondje met je klant zien te sluiten. Dan zei ik tegen ze: die kokosmatten moet je niet hier in de garage kopen, die liggen bij de HEMA voor de helft van de prijs. Dan waren ze zo dankbaar dat ze niet moeilijk deden over de antiroestbehandeling van 400 gulden.”

Hans wilde niet spelen op de Uitmarkt. Dat moest gratis omdat het goed was voor zijn eigen promotie en het zoveel publiek trok naar Amsterdam. “Ik kom pas naar die Uitmarkt als de Bijenkorf en de HEMA ook alles voor niks buiten zetten. Dat trekt ook volk.” De interviewster zei dat ze dat logisch vond, maar was duidelijk overbluft door zoveel streetwise inzichten.

“Ik zwaai altijd op het podium.” Ook dat had hij in de garage geleerd toen een man eens tien auto’s tegelijk kwam kopen. Er was getwijfeld aan zijn kredietwaardigheid, maar de koper had gezegd: kom maar mee naar mijn bedrijf. “Liep hij daar rond en zwaaide naar iedereen. En iedereen zwaaide hartelijk terug. Dus ik zeg tegen mijn baas: dat zit wel goed. Bleek het de grootste oplichter te zijn. Ja dan leer je wel: je kunt gerust zwaaien, want iedereen zwaait altijd terug.” Zwaaien bleek bij optredens ook sfeerverhogend.

In de studio lagen oude LP-hoezen op tafel, hoorden we, waarop Hans stond afgebeeld in zijn autoverkoperskostuum. “Geen tijd om om te kleden.” Eigenlijk was hij ook niet eens getalenteerd: “mijn dochter heeft wel talent” en “ik ben sax gaan spelen omdat dat de meeste vrouwen trok.” En hij vertelde vol vuur hoe hij zich een weg had gebluft naar de verschillende podia.

Ik vond het dus logisch dat hij de hedendaagse juridische contracten voor zijn optredens verfoeide en hij helemaal een hekel had aan alle marketing die de hedendaagse artiest nodig had om ergens in beeld te komen. Hij draafde maar door en de presentatrice had moeite om er tussen te komen: “Hans vertel eens over die tournee ter ere van je 75ste verjaardag.”

“Tournee? Ik heb helemaal geen tournee! Ik doe gewoon mijn optredens dit jaar. Maar omdat ik 75 jaar werd heb ik dat dit jaar eens tournee genoemd en kijk, nu word ik in alle programma’s zoals bij jullie uitgenodigd. En anders zien jullie me niet.”

Autoverkoper lijkt mij nog steeds een prima vooropleiding voor artiest. Die hebben geen marketing nodig.