Pizzeria La Cleyva

De inrichting van Pizzeria La Cleyva in Valpelline is net zo rommelig als het uithangbord en de hele tent is fel TL-verlicht. Maar het eten is er voortreffelijk. Hier eten de italianen hun primi en secundi, en de meeste toeristen een pizza.
De tent wordt gerund door man en vrouw, veertigers. Zij is zwaar geblondeerd en heeft de broek aan, waarmee haar licht uitdijende lijf strak is ingesnoerd. Hij sloft rond met de drankjes, haalt de gerechten uit de keuken en ruimt de borden af.  Zij neemt de bestellingen op, rekent af, geeft achter de keukendeur een snauw aan de kok en compenseert schijnbaar achteloos haar echtgenoot. Een wonderlijke combinatie.
Het mooiste moment is als hij met de borden uit de keuken komt en een gokje waagt welke tafel dit zou hebben besteld. Meestal verkeerd in​geschat. Maar de gasten lossen dat onderling op, zodat iedereen het zijne krijgt.
We eten er voortreffelijk: ravioli, gegrilde groente, mosselen, zalm.  Zij zwiert in het voorbijgaan nog een karafje wijn op onze tafel. Al​s hij ons mes is vergeten, krijgen we die van haar, terwijl hij met een vork aankomt zetten. Ze zucht er niet eens meer van, ze is het gewend.
We vragen de rekening en zij zet ons twee ijskoude glaasjes Limoncello van het huis voor. We hebben intens genoten van dit etentje en de 40 euro is geen cent teveel. We dienen uiteraard contant te betalen.
Hij sjokt weer de keuken uit, ditmaal met twee pizza’s. Die worden gewoon ​voor onze neus neergezet. Prego!